Apžvalga (Vertimą pateikė RealEscort Vertimas. - Spustelėkite čia, kad pamatytumėte originalų tekstą.) (Spustelėkite čia, kad pamatytumėte išverstą tekstą)

Dører som aldri vil la seg lukke igjen, kropp eller sjel

Isabella er der i kropp og det rent materielle, men der føler jeg det stopper også. Hennes øyne er rammet inn i dyptsittende mørke ringer, og tilstedeværelsen er litt som et maleri som en scroller nedover i en "Instagram"-feed, det bare er der og man glemmer hva en ser likefort som fingertuppene forlater skjermen. Fargene er fine og motivet til dels behagelig, men det er forgjengelig og forglemmelig. Utfordringen er ikke at det er det ytre som gjør det hele forgjengelig og forglemmelig, det er mangelen på noe annet og en tilstedeværelse som gir uttrykk for at du er nummer 12 den dagen og jo fortere dørhåndtaket blir lukket bak deg desto bedre. Min frykt er den at det er for mange timer på disse spesifikke latina-forankrete individene, og at det hele blir en eneste lang indutsri-lignende tilnærming til yrket de har valgt å tre inn i.

Problemet ligger i at det er en positiv (vel høyst disukterbart) ting for "de" (dette er ikke sagt med tanker om å være generaliserende/rasistisk, men sagt på bakgrunn av den faktiske arbeidsmessige organisatoriske realiteten), men ikke for "oss", for å si det veldig forsiktig. Videre så tror jeg at det kan være lurt å se etter dato for ankomst, og at desto lenger tid som går fra ankomst og til faktisk ønsket møte-dato, desto større er sannsynligheten for at et møte blir preget av en tilstedeværende uunngåelighet som ikke kan oppleves som annet enn kaldhet, om en selvfølgelig ikke er kald selv og bare ønsker"å få det gjort". Det vel jo nok alltids være noen tilhørende/befinnende i den gaten også.

Det positive er dog at bildene stemmer, likevel med en klar grad av retusjering/touch-ups/filter/strategisk sminking/positurer osv. Virkeligheten er vel alltid verre eller da forekommer i en mer redusert grad enn fiksjonen, dessverre, og det er jo nettopp dette det hele befinner seg nedsynket i, en fiksjon. Valget av lokalisasjon er bra, men delt av flere andre under samme vaiende flagg, vel bostedet er delt 9.9 av 10 ganger (fra min erfaring). Så her er det bare å belage seg på å møte kunder (noe jeg har gjort flere ganger), ettersom de som tar for seg kommunikasjonen ikke bryr seg om å tidsmessige beregne ulike ankomst-tider for de som skal møte de ulike bak døren, dessverre....

^
Et "tips" er å se på annonse-teksten, om du ønsker å unngå kollektive-botilstander, ettersom de ikke akkurat er de skarpeste knivene i skuffen, og simpelthen klipp-og-limer det samme for alle jentene som neste alltid er under samme tak. (dette er for de som verdsetter mer "privacy")

Jeg har lagt merke til at flere har kommentert dette tidligere, med frustrasjon som veldig forståelig utgangspunkt, hvor det som har blitt kommentert omhandler både profilenes tjeneste-utvalg men også da muligheten for og forhånds-avtale. Begge de to sistnevnte tingene kan man simpelthen fullstendig glemme, alt som står av tjenester er ikke overlappendende med hva som blir tilbudt på andre siden av døren (vel jo både og, noe tilbys men mye tilbys svært selektivt). Videre så kan jeg nevne at veldig mange "vanlige" inkluderte tjenester blir her tilbudt for ekstra kostnad, i form av utelukkende kontanter, så selv prisene er på mange måter misvisende. Forhånds-avtale er også helt utelukket ettersom det opereres med en første-mann-til-mølla og "samlebånd prinsippet". Med andre ord, de vil aldri under noen omstendigheter avtale på forhånd, i beste fall et par timer, men det er hvor langt det strekker seg. Nevner dette ut ifra erfaring.


Det er fært og ubehagelig å ordlegge meg på denne måten, men det er simpelthen virkeligheten så hva skal en ellers gjøre? Selvfølgelig kan man legge på filter og redigere ting til det bedre, men virkeligheten er virkeligheten. Alt annet vil være en tildekking av det som oppleves gjentatte ganger, hvorav jeg har for nysgjerrighetensskyld møtt Isabella mer enn en gang, for å se om det var snakk om "en dårlig dag", vel, det var det altså ikke slik jeg erfarte..

Durys, kurios niekada neleis savęs vėl uždaryti, kūnas ar siela

Isabella ten yra kūnu ir grynai materialiuoju, bet ten jaučiu, kad tuo ir baigiasi. Jos akys įrėmintos giliai įdubusiais tamsiais ratais, o buvimas šiek tiek primena paveikslą, kurį slenki žemyn „Instagram“ sraute – jis tiesiog ten yra ir pamiršti, ką matei, vos pirštų galiukai palieka ekraną. Spalvos gražios ir motyvas iš dalies malonus, bet tai laikina ir greitai pamirštama. Iššūkis ne tas, kad išorė daro viską laikinu ir pamirštamu, o trūkumas kažko kito ir buvimas, kuris išreiškia, kad tu esi 12-asis tą dieną ir kuo greičiau durų rankena užsidarys už tavęs, tuo geriau. Mano baimė ta, kad šiems konkretiems lotyniškos kilmės individams skiriama per daug valandų ir viskas virsta viena ilga industrine prieiga prie profesijos, į kurią jie pasirinko įžengti.

Problema ta, kad tai teigiamas (na, labai diskutuotinas) dalykas „jiems“ (tai nesakoma su mintimis generalizuoti/rasistiškai, o sakoma remiantis faktine darbine organizacine realybe), bet ne „mums“, kad pasakyčiau labai atsargiai. Be to, manau, kad verta pažiūrėti atvykimo datą, ir kuo daugiau laiko praeina nuo atvykimo iki faktinės pageidaujamos susitikimo datos, tuo didesnė tikimybė, kad susitikimas bus paženklintas esamu neišvengiamumu, kuris negali būti patiriamas kitaip nei šaltumas, nebent pats esi šaltas ir tiesiog nori „kad būtų padaryta“. Tikriausiai visada bus ir tokių, priklausančių/esančių toje gatvėje.

Teigiama vis dėlto tai, kad nuotraukos atitinka, vis dėlto su aiškiu retušavimo/touch-ups/filtrų/strateginio makiažo/pozų ir pan. laipsniu. Realybė visada blogesnė arba pasireiškia labiau sumažintu laipsniu nei fikcija, deja, ir būtent tame viskas yra panirę – fikcijoje. Vietos pasirinkimas geras, bet dalijamasi su keliomis kitomis po ta pačia plazdančia vėliava, na, gyvenamoji vieta dalijamasi 9,9 iš 10 kartų (iš mano patirties). Taigi čia beliko ruoštis sutikti klientus (ką esu daręs ne kartą), nes tie, kurie užsiima komunikacija, nesivargina laiku apskaičiuoti skirtingų atvykimo laikų tiems, kurie turi susitikti su skirtingais už durų, deja....

^
„Patarimas“ – pažiūrėti į skelbimo tekstą, jei nori išvengti kolektyvinių gyvenimo sąlygų, nes jie nėra patys aštriausi peiliai stalčiuje ir paprasčiausiai kopijuoja-įklijuoja tą patį visoms merginoms, kurios beveik visada po tuo pačiu stogu. (tai tiems, kurie vertina daugiau „privatumo“)

Pastebėjau, kad keli anksčiau komentavo tai su frustracija kaip labai suprantamu atspirties tašku, kur komentuota tiek apie profilių paslaugų pasirinkimą, tiek apie galimybę susitarti iš anksto. Abi pastarąsias galima paprasčiausiai visiškai pamiršti, viskas, kas parašyta apie paslaugas, nesutampa su tuo, kas siūloma kitoje durų pusėje (na, ir taip, ir ne, kai kas siūloma, bet daug kas siūloma labai selektyviai). Be to, galiu paminėti, kad labai daug „įprastų“ įtrauktų paslaugų čia siūlomos už papildomą mokestį, išimtinai grynaisiais, taigi net kainos daugeliu atžvilgių klaidinančios. Išankstinis susitarimas taip pat visiškai atmestas, nes veikia pirmo atėjusio principas ir „konvejerio principas“. Kitaip tariant, jie niekada jokiomis aplinkybėmis nesitars iš anksto, geriausiu atveju porą valandų, bet tiek toli ir siekia. Miniu tai iš patirties.

Keista ir nemalonu taip formuluoti, bet tai paprasčiausiai realybė, tai ką dar daryti? Žinoma, galima uždėti filtrą ir redaguoti dalykus į gerąją pusę, bet realybė yra realybė. Visa kita būtų to, kas patiriama pakartotinai, uždengimas, kur aš iš smalsumo susitikau su Isabella daugiau nei kartą, kad pamatyčiau, ar tai buvo „bloga diena“, na, taip nebuvo, kaip aš patyriau..